Marketing en het welzijn van de wereld

In een lezing voor het Institute of Directors, de Britse versie van het Nederlands Centrum Directeuren, heeft bestuursvoorzitter Kevin Roberts van reclamebureau Saatchi & Saatchi verklaard dat “marketing dood is”.

Dat meldt het Engelse marketingmagazine The Drum op zijn website op 25 april 2012.

Inge Wallage, hoofd communicatie van Greenpeace International en oud-medewerker van mij bij Philips, merkte op Facebook op dat Roberts in zijn lezing een aantal interessante voorstellen deed: de CEO zou eigenlijk Chief Excitement Officer moeten zijn en Return on Involvement is beter dan Return on Investment.

Waarop ik reageerde: “I don’t recall reading anywhere that Saatchi has revised its business model away from marketing and has started rewarding its staff for return on involvement. Despite the economic downturn and the emergence of the online paradigm advertising continues to be king for the kind of agency this chief executive leads. His PR guy or girl may have written a good speech for him but let’s keep our eyes on the ball (and the facts). In my personal opinion marketing is very much alive and the world is not getting any better because of it.”

Te oordelen naar de uitlatingen van Roberts ontdekt de marketingwereld de medewerkerbetrokkenheid (‘employee engagement’). Die is essentieel voor modern leiderschap. Hiërarchisch leidinggeven is in de kenniseconomie uit de tijd. Delen, betrekken, ruimte geven voor eigen ideeën en initiatief, dat zijn essentiële vaardigheden voor de manager van nu. Ook voor de bestuursvoorzitter van een grote multinational. In snel veranderende markten zijn de mogelijkheden om vanuit het centrum een strategie te bepalen beperkt. Het gaat er veel meer om de voorwaarden te scheppen waaronder je medewekers in die markten zelf invulling kunnen geven aan hun ondernemerschap.

Tot zover gaan Roberts en ik wel samen op, denk ik. Maar wordt de wereld er nu beter van dat de marketingdeskundigheid zich verder verfijnt? Uit mijn studietijd aan de Vrije Universiteit in de jaren tachtig herinner ik me een college van de econoom Bob Goudzwaard, auteur van Kapitalisme en vooruitgang en één van de protagonisten van de ‘economie van het genoeg’. Hij wierp de vraag op of welvaartsgroei niet ten koste gaat van het welzijn. De maatschappelijke implicaties daarvan leidden toen al tot heftige discussie.

Medewerkerbetrokkenheid is binnen een organisatie de betrokkenheid van medewerkers bij die organisatie. Voor marketing geldt hetzelfde: die is van of voor de organisatie en haar producten of diensten. Maar de medewerkers staan één en ongedeeld in een wereld waarin de vraag naar de verhouding tussen welvaart en welzijn actueler is dan ooit.

Hoever kunnen organisaties gaan in hun Return on Involvement als het gaat om duurzaamheid die het welzijn van de wereld tot uitgangspunt neemt? Niemand kan zulke vragen anno 2012 ontlopen, ook niet de leiders van grotere of kleinere organisaties. Een stellingname daarover zou in een lezing voor het Institute of Directors niet misstaan hebben voor iemand die de marketing dood verklaart. Leiderschap is ook over bestaande grenzen heen durven kijken.

Reageren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s